Vrijdag 19  juli

Ik heb lang getwijfeld, of ik deze foto zou plaatsen, maar ik krijg zoveel complimenten over mijn “nieuwe” uiterlijk. Het is echt serieus wennen.  Het is donkergrijs, met ook nog een rode gloed, en voor is het zilvergrijs. Ik loop al een week zo rond, compleet incognito, totdat ik begin te praten… Op de foto zijn mijn haren fletser als in het echt,

Al een tijdje niet meer actief op mijn blog geweest. Weinig te melden, en dat is positief! Ik heb inmiddels mijn laatste bestraling gehad afgelopen dinsdag en nu is het traject eigenlijk klaar. Heel bizar, ik heb dat gevoel eigenlijk niet zo. Maar ik was ook al zo lang bezig (zover mogelijk) met door te werken. Meer doorleven, dan overleven om het maar zo te zeggen. De winkel is een wel zware wissel voor mij geweest, maar aan de andere kant: “life goes on”, dus ook veel afwisseling en niet altijd tijd om moe te zijn, of doemgedachtes te hebben. En ik ben nou niet het type om klanten van de deur te jagen, omdat ik te moe ben… Dan kunnen mensen wel aan de zijlijn zeggen: je moet goed voor jezelf zorgen, grenzen aangeven en voor jezelf kiezen en opkomen. Ik weet niet hoe andere mensen dat doen, maar mij lukt dit zeker niet altijd. Ronald heeft wel heel veel opgevangen! Want anders was het zeker niet gelukt. Die is nu ook echt moe, merk ik. Die  heeft gewoon 2 banen gehad.

Maar nu ben ik echt zeldzaam moe! Veel moeten regelen, voor het vertrek,  de winkel, facturen, administratie, wijnbestellingen, veel boodschappen gedaan, andere dingen nog moeten regelen, camper moeten pakken, onderdak voor my furry babies, nog wat sociale verplichtingen, en last but not least alle bestralingen gehad.  Naast de normale vakantievoorbereidingen, waar een gezond mens al moe van wordt… Maar alles is geregeld, morgen nog even de winkel open en dan gaan we!

We hebben in tegenstelling tot voorgaande jaren, alles gepland, geregeld en gereserveerd. Want in de bouwvak en na maanden regen, is het kansloos om gezellig door Frankrijk en Spanje op de bonnefooi te gaan.

Tot vorig jaar, reed Ronald altijd, en ik met allerlei boeken en kaarten op mijn schoot, met alles tegelijk bezig (ook op de weg, want Ronald vindt, dat de binnendoor weggetjes hem het meeste vakantiegevoel geven) en dan ik ondertussen alle afwijzingen te krijgen voor een overnachtingsmogelijkheid (je suis desolée, complet!!), Moest ik weer een nieuwe route en camping gaan zoeken, en de weg in de gaten houden….  Zo gaan we dat  niet doen anno 2024! . Dus morgen de overnachtingscamping gereserveerd, zelfs het restaurant. Daarna gaan we 2 dagen naar vrienden van ons in de buurt van Lyon: gereserveerd 😊. Vervolgens gaan we op ons gemak naar Spanje. Gereserveerd voor 10 dagen, een camping op het strand. Ik heb nog net geen strandbedje gereserveerd.  Dan gaan we lekker op ons gemak terug via de binnenlanden en daar maak ik me niet zo’n zorgen over qua overnachtingsmogelijkheden. Dus we staan er goed op! Een hele maand weg. We gaan wel onze jongens vreselijk missen, maar die hebben het goed!