Vrijdag 21 juni langste dag!

Ja de langste dag van het jaar, kunnen we extra lang binnen genieten van de regen buiten. Onvoorstelbaar! Ik moet nog steeds mijn laarzen aan, als ik met de honden wandel. Soms zit ik echt tot mijn enkels vast in de modder.

Ik had al een tijdje last van een dikke bult (sinds vorige week maandag) in mijn borst. En dit zou weg moeten gaan, het lichaam zou dit zelf moeten opruimen. Maar afgelopen dinsdag, was ik er toch niet zo gerust op. Dus aan de telefoon met een mama care verpleegkundige diezelfde ochtend. N.a.v. haar uitleg, was ik wel enigzins gerust gesteld. Maar toen ik vroeg, als het toch vekeerd blijft voelen, hoe lang duurt het dan, voordat ik terecht kan bij jullie? Oh als je het nu aangeeft, dan ben je donderdagmiddag aan de beurt…. Ok, dan wil ik toch een afspraak, afzeggen kan altijd nog.

Ik er naar toe gisteren. Het was helemaal niet goed. Arts erbij geroepen, en er moest gehandeld worden. Het kon een ontsteking zijn en/of wondvocht. Wie het weet mag het zeggen. Dus naar de echo, en daar vermoedden zij dat het wondvocht was. Dus 2 doctoren boven mij in overleg of ze een grote of een kleine naald gingen gebruiken om het vocht eruit te trekken. Ik vond dit wel een geschikt moment, om in te stappen in dit overleg. Uiteindelijk gaan ze in mijn borst prikken. Dus ik zette meteen in op een kleine naald. Ja dat konden ze wel mee beginnen, maar als het niet lukte, dan moest toch de grote naald gebruikt worden, met vooraf een verdovingsspuit. Snel gerekend, dat zijn 3 naalden, als het niet lukt en als ze meteen de grote naald pakten, heb ik er maar 2. Geheel geïnspireerd door de Netflix serie “the good doctor”, want daar maken de patiënten, ook de dienst uit, en ik vond mijn argumentatie best steekhoudend. Ze hadden me gehoord, maar ze deden er niks mee 😊 Ze zijn met de kleine naald begonnen en ze hadden ook gelijk, gelukt. Er kwam ruim 50 cc wondvocht uit, aan 1 spuit hadden ze niet genoeg. Ze gaan het op kweek zetten, om te kijken of het alleen wondvocht is, en/of een bacteriële ontsteking. Just for sure ook een penicilline kuur erbij. Toen ik klaar was, keek ik in de spiegel en zag een deuk in mijn borst i.p.v. een tennisbal. Maar, doordat die grote bult verdwenen was,  zag ik nu ook hoe groot het littekenweefsel is. Aan de buitenkant is het een klein sneetje, en zit ook echt op een mooie plaats. Maar onderhuids zit er toch een serieus groot litteken. De artsen en verpleegkundigen vragen altijd wel veel, hoe je je voelt, hoe de pijn is, want je hebt verschillende pijnen. Het litteken natuurlijk, maar ook waar ze de poortwachtersklier hebben weg gehaald. En dat kan ook een gemene zijn. Want ze raken vaak omliggende zenuwen. Dus het is daar een rotzooitje momenteel. Ik praat graag in beeldtaal, dus toen ik uitlegde, dat ik gevoel had, alsof the Swedish Cook van the Muppetshow daar bezig was geweest, gesneden, en alles maar een beetje teruggelegd, om het op te vullen en daarna weer dichtgenaaid, begrepen ze me volkomen. Nog wel een trajectje te gaan. Hopelijk is het ergste weg, voordat ik aan de bestraling begin.