Vrijdag 28 juni

Heerlijk genoten in de Dishoek, wel speciaal als het dan toch mooi weer wordt, dat je dan in Zeeland bent. Ronald heeft gewerkt en ik heb echt bijna niks gedaan. Alleen met de honden gewandeld en voor de rest niks. Was wel goed een keer uit alle prikkels te zijn. Dan kan ik ook lezen.

Wel maakte ik me een beetje zorgen over mijn borst, er stak een hechting uit, die wel vast zat, en het litteken leek toch wel iets paarser geworden en ook leek wel of er toch iets meer vocht bij was gekomen.

En ik was afgelopen zaterdag meteen met de antibiotica (wel in overleg met een bevriende arts) gestopt, want ik werd daar echt misselijk van. Op nuchtere maag innemen…. Welke maag 😊?

Alles bij elkaar, was ik er niet helemaal gerust op. Ik had al een mail met hele verhaal afgelopen zaterdag via een e-consult naar het ziekenhuis gestuurd, zodat ze dit maandag in ieder geval konden lezen. Maar op maandag geen reactie. Dus ik zelf aan de telefoon dinsdag om te informeren wat wijsheid was. Nou ik had de afdelingsbitch te pakken. Begon al geïrriteerd te zeggen, dat in weekend geen mails gelezen worden. Ja dat snap ik ook wel, maar op maandag toch wel? Daar reageerde ze niet echt vriendelijk op. Maar ik wilde gewoon komen, om te laten kijken, kan dit?

Voordat ze verder ging informeren, vertelde ik dat ik in Zeeland was, dus bij groen licht, moet er in ieder geval 3 uur tussen zitten. Ja zei de bitch, ik kan niet zomaar inplannen, wat iedereen wilt. Snap ik ook, maar dan weet je als je je best doet, en ik kan meteen komen, dat dat niet gaat, bedoel ik. Oh ja, zei ze…. Wat denk je, ze belde een half uur later terug, je mag meteen komen. Grrrrr!!! Jij hebt wel een slecht korte termijn geheugen mevrouwtje…. Maar ik mocht wel woensdag komen en was bij een alleraardigste mevrouw, en ik mag altijd bellen, als ik ongerust was. Ze heeft me ook oefeningen mee gegeven, om het drainage systeem te stimuleren. Maar alsof de duivel er mee speelde, was mijn borst een stuk rustiger, maar dat wist ik dinsdag niet.

Inmiddels al hard gewerkt, maar voor een goed doel, we gaan dit weekend nog 2 dagen naar Zeeland toe, zolang de bestralingen nog niet begonnen zijn. We gaan naar onze oude camping. Niet aan gedacht, dat concert at sea daar nu is. En de camping mudje vol zit… Maar we mogen in de voortuin van onze oude buren staan. Ik verheug me er al op, al lang niet meer gezien.