Sterfdag papa 

Het is nu al 4 jaar geleden, dat mijn vader is overleden. Bijna iedereen van onze generatie heeft geen ouders mee, dus zo dramatisch wil ik er niet over doen. Maar ik heb wel een mooi verhaal. Mijn vader liep op zijn eindje, maar was nog goed bij en hij verheugde zich werkelijk op zijn einde. Was echt bijzonder, want hij was altijd als de dood voor de dood. En het enige wat hij deed was overleven. Ik zei wel eens tegen hem, je bent zo druk met overleven, dat je vergeet te leven. Het zelfde geldt voor zijn vrouw. Alleen maar gezond eten, en koolhydraten was een daar bijna een scheldwoord.

De gezondheid van mijn vader ging plotsteling snel achteruit. Door zijn auto immuun ziekte, waar hij veel last van had, begon hij daarnaast ook Alzheimer te ontwikkelen. Daar had hij teveel boeken voor gelezen vond hij. En in een keer, het roer 180 graden gedraaid, hij wilde euthanasie. Dat verzoek werd snel ingewilligd, omdat hij wel de juiste argumenten hiervoor had. En last but not least, Corona stond in de beginschoenen van de pandemie. Sterker nog: hij werd naar voren geschoven…. Of hij dat vervelend vond. Nou nee, hoe eerder hoe beter. Wij als gezin, moesten wel even wennen aan deze plotselinge wending, en de snelle afwikkeling, maar begrepen het wel.

Ik ben jarig op 12 april en toen nog niet wetend, wanneer de euthanasie exact zou plaatsvinden, maar dit was wel of de laatste verjaardag met hem of hij zou al overleden zijn. Dus ik had nog een verjaardag wens voor hem. En dat zei ik tegen hem. Hij moest even slikken qua timing, want hij was niet echt meer bezig met aardse zaken. Wat ik wilde? Nou ik wilde een fruitboompje, want dan kreeg ik elk jaar een kadootje van hem. Dat vond hij een geweldig idee. En hij mocht kiezen welk boompje. Koos hij voor een perzikenboom. Mmmm, die zag ik niet aankomen in dit klimaat. Maar vaders wil is wet. En wonderen bestaan echt! Elk jaar krijg ik perziken aan het boompje. Ik heb in het eerste jaar voor iedereen van ons gezin, hiervan jam gemaakt. Dit jaar weer voor het vierde jaar weer bloesem aan de boom. Zie de foto!

Helaas is de familie vrijwel direct na zijn overlijden, deels uit elkaar gevallen, dus beduidend minder jampotjes☹ Maar de bloesem elk voorjaar, maakt mij heel blij, en geeft een speciaal gevoel!  Heeft ons pap zo bedoeld….