Dinsdag 9 januari 2024 D-Day

Vannacht niet goed geslapen, had veel bang, voor wat er ging komen vandaag. Maar alles is achter de rug. Vanmorgen is de tumor marker gezet en toen moest ik even wachten, want de chemo sloot qua tijdschema niet helemaal aan. Blijft wel een belevenis om in je eentje (Ronald moest de honden uitlaten, en een boterham voor mij meenemen) te observeren. Hier komt geen nieuwe universitaire generatie uit, om het maar voorzichtig te formuleren….

Uiteindelijk ging het gebeuren, het grote gif avontuur…. Wat een lieve mensen zijn daar, zo betrokken en lief.  Infuusnaaldjes zijn nooit fijn, en bij mij is nooit het eerste shotje raak. Maar de tweede had er wel zin in! Het kwam wel spits, want bij de eerste chemo, mag er niets fout gaan, zoals lekken.

Het duurde ook niet zo lang, als de vorige keer. En ik heb het gewoon ondergaan, het begon te druppelen en met mixed feelings: weer dat akelige gif, en wat gaat er gebeuren. Maar ik heb het nodig. Om meteen positief beginnen, durf het eigenlijk niet, want misschien is het de goden verzoeken… Maar geen rode handen of voeten. Dus so far so good. De eerste van de 4 zwaarste is binnen gehengeld. Ronald had een lekkere boterham met gezouten roomboter en speculaas meegenomen, en die ging er goed in…

Thuis aangekomen, en ik dacht, zo lang ik me zo voel, ga ik lekker met de honden wandelen. Heerlijk weer, geen regen en modder en alleen maar zon. Bijna wintersportsfeer. Bankzaken doen, kan altijd nog. Heerlijk gewandeld, mijn blog bijgewerkt en nu ga ik lekker in mijn huispak Netflixen 😊

En bedankt voor alle lieve reacties en kaarten, word ik helemaal blij van! En kaarsjes hebben zeker geholpen for sure!