VAKANTIE

Zaterdag 20 juli

Vertrokken naar de eerste overnachtingscamping in de Villey-le-Sec. ligt in de buurt van Toul en is goed te doen. Komen we daar aan, zien een ouwe buurman, die we zeker 10-15 jaar niet meer gezien hebben. Hij loopt allerhartelijkst naar Ronald en komt zich voorstellen aan mij… begrijpelijk en dan leg ik uit, dat ik nog steeds dezelfde vrouw bent, herstelt hij zich meteen: ik dacht hij een nog knappere vrouw gekozen had, maar het is jou!!! Goed gelogen tel ik altijd goed, en het was wel grappig. Mijn nieuwe kapsel trekt wel veel bekijks, merk ik. Komt er een meisje van een jaar of 3 op mij af en zegt: ik vind jou mooi!  Hoe speciaal is dat!

Zondag 21 juli (eerste foto)

We vertrekken op tijd naar Trept, in de buurt van Lyon. Daar zitten vrienden van ons op een viscamping. Maar ze zitten met een hele groep daar en we dachten, dan kunnen nu beter nog ergens Frans gaan lunchen, voordat we het BBQ gewoel in gaan. En we hadden geluk, echt waanzinnig lekker gegeten. Daarna was Ronald, zonder wijn gedronken te hebben moe. Dus ook nog een siësta gedaan in de camper en met zware vertraging aangekomen.  Was weer als van ouds en heerlijk om zo ouderwets veel te lachen. Iedereen was het eens over mijn kapsel, zo houden, dus ik voel me steeds beter! Alleen om er elke keer over te praten, vind ik nog wel lastig. Ligt ook aan mij, want ik wil het elke keer uitleggen , dat het geen vrije keus is en dat ik er nog wel heel erg aan moet wennen, dat ik een heel ander type ben… de reacties van kinderen blijft speciaal, die kijken mij echt lang aan, toch is dit iets speciaals.

24 juli

Na een paar heerlijke dagen in Trept zijn we vertrokken richting Spanje. 750 km is te doen in 2 dagen. Eerst nog wat Franse boodschappen gedaan, en met een overvolle camper en route. En dan te weten, dat we amper koken. Zeker als je maar 1 dag ergens staat. Zeker nu, geen greintje puf. Soms heb je geluk en ik heb al een camping in de buurt van Beziers gevonden met op loopafstand goede restaurants en guess what? Bij beiden nog plaats. God bestaat dus😜. Op een woensdag vertrokken, kans op file is nagenoeg nihil…. Het venijn zit hier in de staart: bij de afslag waar 3 naar 1-baansweg gaat staat het compleet vast. Dat wordt wat op een zaterdag… op de camping aangekomen, merk je meteen de zuid-Franse mentaliteit: kribbig, druk en pas possible. Ronald werd meteen uit het zwembad gestuurd omdat hij geen ballenknijper aanhad. Maar we zijn te goed gehumeurd, ook het postzegel zwembadje met een hoop krijsende jong krijgt ons niet klein! Vol verwachting naar ons restaurant en doe eens gek: 2 coupe de champagne. Komt de jongen eraan met 2 natte kleine portglaasjes. We konden nog wel 2 droge glaasjes krijgen, hij was de kwaadste niet, maar de glaskeuze was definitief. Ronald koos het menu en ik alleen een hoofdgerecht. Ik kreeg meteen mijn hoofdgerecht met zijn voorgerecht. En dat deden ze ook altijd op deze manier. Nu begint ons humeur toch wel aangetast te worden. Maar het eten en de wijn was fantastisch!

25 juli (tweede foto)

Vertrek richting Spanje. Wat een ontzettend drukke weg rond Barcelona! Ook hier wil je zaterdag niet zijn! Aangekomen bij onze camping, meteen een verplichte armband om, en Ronald had beloofd om niet tegen te sputteren. Vakantie dorp dekt meer de lading. Ook ons mensen? Ik weet het niet… we vallen wel op, omdat we geen tattoos hebben. En we zijn zeker niet de dikste, dan druk ik me nog voorzichtig uit. We gaan eens een rondje maken, zwembad overvol met een bar in het water… Dan denk ik meteen, als die mannen een paar potten bier op hebben, zouden die het zwembad uitgaan, om te plassen…. Dus snel naar de zee, want die ligt meteen achter de camping. Huh waar zijn de bedjes met parasols en de strand douche? Dit wordt wel echt bijstellen… daarom zag ik alle mensen met karretjes lopen. Ronald nog lachen, hij ging er nog niet misschien mee lopen🤣. Ook dit laat ik op mij inwerken. We raken aan de praat met onze buren en die hadden wel wat tips, dus echt waanzinnig lekker gegeten met een view over de zee.

26 juli

Van een goede bekende, die ons deze camping had aangeraden, is vandaag hier. Even gezellig bij gekletst, en ook bijzonder hoe emotioneel hij was over mijn ziekte. Doet me wel veel. We maken nog grapjes over het karretje, dat wel een must have is op deze camping. Hij had er nog 1 over!! Ronald keek helemaal blij, en ik was oprecht blij. Want hij weet wel wie er aan het karretje hangt.

27 juli

We staan echt tussen de Spanjaarden en die poetsen en schreeuwen en koken echt op bijzondere tijdstippen. Ik dacht eerst, die eten vroeg om 17:00 uur, maar dat is de lunch. Ik ga maar eerst eens de afwas doen. Ik ben slim! Ik ga het karretje gebruiken voor mijn krat afwas. Afwasmiddel erin, waar geen dopje opzat. Daar aangekomen, heel krat groen! Die fles laat ik eens mooi hier staan! Alles afgewassen, krat op het karretje en echt nog geen 2 mater verder, sodemietert de hele krat eraf, veel scherven en alles onder het zand. Kut met een hoofdletter. Komt er ook nog een man met mijn fles Dubro aanrennen, grrr. 😡. Karretje wordt definitief een strand karretje.

30 juli

Al gewend op de camping en ons weggetje gevonden. We hebben gisteren een rustig mooi strandje ontdekt, met douche en toilette erbij en Ik ben übergelukkig. Dat in tegenstelling tot als je camping uitloopt, waar iedereen hutje mutje op elkaar zit met muziek aan, wat niet in mijn top 3 voorkomt… te ver voor de strandkarretjes denk ik, en sommige mensen vinden een strandkring met muziek en een koelbox fijn!

Ik zit nog wel heel slecht in mijn krachten. Zowel bij met erin als eruit gaan in de zee lukte me niet. Echt eng, ik werd echt meegesleurd door de golven en ik redde het echt niet. Terwijl Ronald gezellig lag te dobberen, was ik aan het spartelen om boven te komen. Gelukkig kwam er iemand helpen, maar mijn scheenbenen zitten onder de wondjes van de steentjes, die mij opvingen. Ik was wel geschrokken, ik redde het echt niet in mijn eentje.

Daarnaast heb ik echt pijn aan mijn borst, ziet er ook niet zo rustig uit en ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet doen, want naar een huisarts hier te gaan heeft geen zin en last but not least: hoe? Op de fiets of zo? Daarnaast  heb ik ook zonnebultjes precies waar bestraald is. Dus ook onder mijn bikini hesje. Alles ingesmeerd met factor 50 en zoveel mogelijk bedekt! Onder een steen liggen is de volgende oplossing🤣. Ik ben gewoon een failliete inboedel. Nu lijkt het of ik in de dip zit, maar dat is zeker niet zo. Ik ben hier goed, geen prikkels en veel slapen. 💤

1 augustus (3^de foto)

25 jaar getrouwd! Op Bali, samen met Fleurtje. En wat hebben veel meegemaakt. Ik had je beloofd: never a dull moment, dat klopt! Veel ups en downs, ook veel bijzondere, vreemde

En onverwachtse zaken op ons pad. Niet te vergeten hebben we een geweldig kuiken gemaakt. En patsboem, nu 25 jaar later. Gelukkig ben ik aan het herstellen van de tweede keer kanker. Maar deze heeft erin gehakt. En kanker krijgt je niet alleen. We hebben deze weg samen afgelegd, de autist en de ADHD-er. Wat een impact heeft deze ziekte weer gehad in ons gezin. Maar we hebben veel lichtpuntjes, liefde, zorg en aandacht gehad. Waarvoor nog veel dank lieve mensen. En samen kunnen we de hele wereld aan!  Je vindt me nog steeds mooi, ondanks mijn niet gekozen haarcoupe en kleur… Dankjewel je hebt mooie dingen bij mij omhoog gehaald en ik hopelijk ook bij jou. Ik kan wel zeggen op naar de volgende 25, maar gezien onze historie en leefstijl gaan we minimaal een decennium erbij plakken en dan nog een, en dan kijken we verder. We overleven alles door altijd om gewoon door te leven.  Kniezen kan altijd nog. Nu aan het strand met een bubbel. Geniet van de dag, en gelukkig al veel mooie herinneringen om terug te kijken, en er komen er zeker nog véél aan ♥️ en jouw 65ste verjaardag en deze speciale mijlpaal en het 25 jarig bestaan van de wijnwinkel, die ons veel gebracht heeft, gaan we zeker vieren!!

Zaterdag 3 augustus (vierde foto)

We vertrekken toch een dag eerder, omdat beter uitkomt voor Ronald. Hij wil maandag ergens een paar dagen staan, als hij maandag gaat werken. We hebben een camping al gereserveerd vanaf zondag in de Dordogne. We gaan via Andorra rijden, want op een zwarte zaterdag langs Barcelona te rijden is niet wijs. We hebben 2 dagen de tijd en het is echt een mooie route. Zo komen we uit in Andorra en moeten door de Douane, like old times. Ik dacht dat dit een formaat postzegel was, maar echt groter en ook een serieus skigebied. Wel heel druk en honderden benzine pompen. We moesten nog tanken en eigenlijk nog wat boodschappen doen en we hadden wel trek. Tanken appeltje eitje, maar boodschappen en iets eten was nog wel een dingetje. Uiteindelijk het gevonden, een supermarkt en iets om te eten, dachten we. Supermarkten zijn zeldzaam daar, want het zijn allemaal zaken die drank, sigaretten en parfums aanbieden taxfree, maar blijven de hoofdprijs vragen. Dus missie niet geslaagd… dan het eten: Ronald zijn hart maakte een sprongetje, hij had het al de vakantie over een kip eten van een kippen machine. En voila! Een een grote apres-ski tent met een enorme herrie, zagen we en staan. Niet mijn tent, maar je kan niet alles willen. Echt hufterproof gemaakt 2.0, en best design maar groot en alles was daar mogelijk, ook vapes en sigaretten machines. Dus zogezegd daar eten. Het was chaos en een herrie en je kon alleen een menu bestellen, met slechts 1 kippenpootje naast vieze vette ribben. Dus ík bedankte voor dat menu. Dan maar niks, niet erg. Heeft Ronald ook nog het pootje gedeeld❤️. We vinden het in ieder geval een echte belevenis. Wel een beeld hoe hier de apres-ski is, met complete cocktailbars. Weer en route, dwars door Pyreneeën colletjes en zo. Echt waanzinnig mooi. En gestopt in Merens les Vals in de Franse Pyreneeën op een natuurcamping. Dat was het zeker: ga van echt heel schoon sanitair uit Spanje naar de ouderwetse hurk wc, omschakelen dekt de lading niet helemaal. Heerlijk gegeten op een berg in een soort sport auberge, tussen allemaal wandelaars en klimmers, ik was de enige met een jurkje aan. Het was echt steil omhoog en lang fietsen, ik was doodop, maar dat was niet het ergste, ik moest steil terug op mijn fiets,  my god… een zwarte piste valt in het niet… maar ik overleef alles ook steile afdalingen. Heerlijk koud geslapen tussen de bergen, 11 graden ipv 31, dus onder het dekbedje.

4 augustus

Wakker geworden en het koud hebben, lang niet meer gehad, maar de zon kwam snel achter de bergen en heerlijk ontbeten en weer verder vertrokken. Nog snel wat boodschappen gedaan en naar de Dordogne. Het laatste stuk, zeker 40 km echt door de landerijen op smalle weggetjes en dan krijg ik altijd de schuld, want tegen een navigatiesysteem kan je namelijk niet mopperen, in ieder geval, minder leuk. Nu is het verbindingsdraadje van het navigatiesysteem van de auto naar de telefoon stuk, waarschijnlijk. Maar Ronald wil altijd een groot beeld hebben. Ik kampioen omdenken: dan zet ik de navigatie van de auto aan en just for sure mijn telefoon ook. Dus genoeg navigatie systemen. En voor dubbel zeker ook de telefoon van Ronald. En allemaal gaven ze dezelfde route. Dus dan is best wel stoer van hem te zeggen dat ik de verkeerde weg heb gekozen🤣

Maar aangekomen op de camping, les Tailladis in Marcillac-Saint Quentin, allerhartelijkst ontvangen door een perfect sprekende Fransman.  Hij vraagt eerst wat willen drinken, nou doe maar 2 biertjes 🍺. We mochten kijken waar we wilden staan, konden kiezen uit 4 plaatsen. Wat denk je op onze gekozen plaats stond niet 1 maar 2 auto’s geparkeerd 🤬😤. 1 eigenaar was gemakkelijk te vinden, maar de andere tja moeders was in het zwembad en het jongetje moest nog eerst zijn pocamonn kaarten goed leggen. Eind goed al goed en het geeft wel aan hoe groot onze plaats is. We staan echt mooi aan een beekje, niks mee.

6 augustus

We staan inmiddels 2 dagen op deze camping. Al veel meegemaakt en gezien, maar dit is echt een ervaring. Zoals we ontvangen zijn met de glaasjes bier, ademt de hele camping uit. Zo gastvrij: alles mag en kan! Zijn wel veel Amsterdammers, maar daar word ik altijd wel blij van. Beheersen wel de camping, maar ik lig wel in een deuk om hun taaltje. Ook hier zijn we weer maagdelijk, geen tatoos. Wordt ook alleen maar Nederlands gesproken, zelfs door de eigenaar die Frans is. Het restaurant is ook echt geweldig, best een leuke kaart, maar supergezellig. De hele camping gaat daar naar toe, dus we hebben al nieuwe best friends gemaakt. Is wel apart dat er ook mensen zijn die overal ter wereld hebben gewoond en hier weer naar terug gaan. Iedereen die hier is, is al vaak eerder geweest en komt terug omdat het hier zo fijn is. Durf het bijna niet te zeggen…. Er is zelfs een oplaadpunt voor scoot mobiels, terwijl de camping helemaal niet zo groot is.

Morgen mogen de auto van de eigenaar meenemen. Hoe bijzonder is dit! En is wel heel fijn want je kan hier voor geen meter fietsen, tenzij je levensmoe bent. Nou das toch zonde van alle behandelingen. Het zijn allemaal karresporen, waar door automobilisten als dolle wordt gereden. Vanavond weer naar het restaurant en morgen naar Sarlat, ruik ik niet helemaal naar camping 😜. Donderdag weer en route, richting oesters 🦪 denk ik, heeft Ronald amper gezien.

7 augustus

Vandaag de auto meegekregen van de campingeigenaar. Hijzelf was er niet maar de sleutel lag in het midden console van de auto, die open is. Ok welke auto? Een rode Suzuki met 100.000 km op de teller. Bijzondere start, maar ik tel alles goed om mijn camping lucht van mij af te krijgen. Hup naar Sarlat. We waren al gewaarschuwd, er is markt en parkeren is echt lastig. Nou geen enkele letter was overdreven. Wat een gekrioel, kansloos! Maar uiteindelijk een plekje gevonden wat goed is voor de stappenteller.  Kregen we de auto niet op slot 😤😩 dan maar niet op slot en met goede zin het dorp in. Echt nog nooit zoiets meegemaakt, zoveel mensen, gek werden ervan, dus onverricht ter zake terug naar onze limousine. We gaan wel in een ander dorp lunchen, dachten we… om vervolgens het nationale park in te rijden. Nu zijn we wel mensen, die nooit onverwachts iets leuks tegenkomen. Dus die kennis van zaken hebben we inmiddels. Dus maar eens gegoocheld, echt niks in de buurt, dan maar terug naar Sarlat, een andere kant naar binnen rijden. Eind goed, al goed. We hebben waanzinnig gegeten en genoten, maar weer geen enkel kasteel of kerk gezien….

8 augustus

We hebben toch wel een twist gehad over de volgende bestemming. Naar de westkust of landinwaarts. Laatste is het zondag 38 graden… en aan de kust wel iets koeler. Maar na 2 uur zoeken en proberen eergisteren, en niks gevonden, besloten om naar Vichy te gaan, of all places. Niet mijn idee, maar ik ben al veel aan de beurt geweest. Ronald gisteren gekeken, er was plaats, maar vandaag was alles al verschoven naar na het weekend. Als naar de camping belde, dan kreeg je een bandje met een Franse mevrouw, die nog sneller praatte als de T.G.V.  kansloos. En we waren al onderweg. Gestopt bij een bikerstent met route 66 en veel Harleys om een nieuw plan te maken. Ik had besloten om het maar eens los te laten en het laten gebeuren. Dus ik reken af en vraag aan die man of er hier niks in de buurt is. Biên sure! Ik bedankte de man (grijs lang haar en idem dito baard en wat tandjes minder) en vroeg nog, of hij zelf ook een Harley had. 5 stuks maar liefst, en keek mij aan dat ik het toch niet helemaal begreep. Misschien een Franse chapter… Enfin wij daar naar toe. 25 km in de bossen over kleine weggetjes en we zagen echt een geweldig meer en een kleine camping, echt alles waar je blij van wordt in Marcelac-la-Croisile. Niet te geloven ook hier is het een gekkenhuis, en echt in the middle of nowhere, 1 nachtje en dan wieberen.

Maar de camping in Vichy heeft terug gebeld en we gaan daar naar toe vanaf morgen.

10 augustus.

Inmiddels in Vichy aangekomen gisteren en ook een leuke camping! Ik heb gepoept! Veel blij want ik had wel een dingetje. Op de vorige camping gingen mijn darmen protesteren. Door al de geknaag en gesnaai gingen mijn darmen in een soort burn 🔥 out stand staan. Ik was niet meer in balans… het tempo van mijn darmen had iets weg van Max Verstappen, terwijl mijn voeten het oorspronkelijke tempo nog hadden. Wordt lastig als rondreizende gypsies. Dus ik had eergisteren al gekeken in mijn crisis doos en vond gelukkig  Imodium, alleen T.h.t, 2018. Ik dacht, ik zeg niks tegen Ronald en slik er gewoon 2. Ik heb al zoveel troep in mijn lijf gekregen en goed nabestraald, moet kunnen. Ze waren al moeilijk uit de verpakking te krijgen. Met een aardappel mesje uit de verpakking gekrapt en huppekee! Naar bed en morgen weer een nieuwe dag. Och maar even Ronald ingelicht, just in case… ik zag het al voor me in the middle of nowhere in de bossen.  Ik werd gisteren toch niet helemaal lekker wakker, dus voor vertrek maar even naar de Pharmacie hier en Imodium van een recentere datum gehaald, samen met wat zwarte koolpilletjes en mijn crisisdoos was weer compleet. Maar meteen 2 nieuwe geslikt, moet lukken nu. We kwamen onderweg een leuk iets tegen om te eten, dan nog maar een zwart pilletje, just for sure… dus ik had nu het tegenovergestelde probleem: veel geluid, maar weinig beweging.

Echt een bijzondere authentieke route de vulkanen route en we kwamen in een gehucht aan in de buurt van Puy-.de-dome, met een typisch Frans restaurant, aan de buitenkant niks, met ook veel plaatselijk volk, naast ons zaten 2 vuilnismannen, die niet eerder te eten kregen voordat ze een klus hadden geklaard: er kwam namelijk een gezin (met een 2-Asser caravan om het beeld compleet te krijgen) met een pitbull aan en die mocht niet naar binnen, wel buiten. Maar daar was het serieus warm in de zon. Dus onze buren moesten een hele parasol opzetten voor deze familie.

We hebben echt een waanzinnig mooie route gehad gisteren, dat kan als je maar 175 km hoeft te rijden. Vandaag Vichy gedaan, begonnen met het treintje voor de uitleg van deze stad en  wat piketpaaltjes uit te slaan. Bijzonder dat er amper over de oorlog wordt gesproken, alleen over alle waterbronnen. Echt een waanzinnig mooie stad, heel gastvrij, mooie plaatsen en natuurlijk veel goede restaurants, echt een aanrader.  Wel een museum gedaan over de waterbronnen, echt veel hier, maar de kerk en het oorlogsmuseum moet nog komen. Morgen en overmorgen wel 34 garden en het is wel een stukje fietsen, wel langs de rivier met heel veel strandscenes….

12 augustus (vierde foto)

Na een bloedhete dag van 34 graden, gaan we dit vandaag nog dunnetjes overdoen… veel schuilen, dus lekker lezen en later op de dag voorzichtig wat ondernemen. We zijn gisteren langs de oever van de rivier Aillier geweest en was echt heel leuk, overal strand tentjes onderaan het fietspad en eentje waar je dwars door heen moest fietsen. 2 keer gegaan: eerste om af te koelen en de tweede keer om iets te eten in de stad. Was een superleuk Frans restaurant waar we aan een schuin tafeltje buiten zaten. Naast ons zaten 2 chagrijnige homo’s op leeftijd, en zeiden amper een woord tegen elkaar, en waren verveeld aan het wapperen met een witte en een zwarte waaier, met echt homo handjes. nou daar had ik natuurlijk alweer iets over te zeggen… vervolgens komt een jonge jongen hen bedienen en zei ik ook nog tot overmaat van ramp: pfft ze komen hier kasten tekort (je ziet hier wel veel gays, die uit de kast moeten komen, vandaar) . Toen sprak 1 van hen Nederlands, daar had ik niet op gerekend, want ze spraken goed Frans en ook tegen elkaar…. Kwamen ze uit Brussel en waren 2 talig. Er was geen tapijt, anders lag ik er nog steeds onder 🤣.

Was al laat en toen we terug fietsten, en het was donker. En dan een onverlicht pad langs het water in complete duisternis, daar gaat mijn hart geen sprongetje van maken. Dus ik bibberend fietsend achter Ronald aan, je zag gewoon aan mijn voorlamp, dat ik bibberde. Ronald had zijn eigen wereld en kirde dat hij wel 2 dassen had gezien. Een kat heeft 9 levens en ik heb er al wat gebruikt en ooit zijn je levens op…. Dus ik was zeker minder enthousiast en die dassen boeide me voor geen meter.

Vandaag is hij gaan vissen. Heeft wel wat voeten in de aarde met onderlijntjes en ander geneuzel, maar het betaalt zich ook uit. De hele dag alleen is wel heel fijn na 24/7 op elkaars lip gezeten te hebben. Ik mis mijn hondjes echt en ook mijn huisje, ondanks dat ik wel heel rust kan nemen.

13 augustus

Vandaag doorgereden naar Chablis, wat een mooie omgeving is dit. Hier gaan we zeker naar terug. Op een waanzinnig mooie camperplaats gestaan, en dat voor 6 Euro per dag.

14 augustus

De planning was vandaag om het stadje te gaan verkennen of een leuke fiets tocht te maken. Maar het regende en met een camper kan je altijd de plannen veranderen. Dus richting Thionville, daar heb een kerk aan de snelbaan, heeft Ronald altijd getriggerd en misschien is het daar wel leuk. Verwend door altijd overal terecht te kunnen, dachten we, dat dit hier ook wel lukte… Mooi niet dus, en nu? Dan maar doorrijden naar Luxemburg, daar is altijd plaats in Kockelscheuer. Nou ook niet! En nu??? We rijden naar een volgende camping dan maar. Maar patsboem een leuke parking, met gras aan de kant met een bankje. Dat gaat em worden! En ook wat leuke restaurantjes op loopafstand, eind goed, al goed! We moesten wel aan de Luxemburgse prijzen wennen, want die zijn serieus een stuk duurder! Maar super lekker en gezellig gegeten en tevreden naar de camper terug. Dat was van korte duur… Want we hadden geen elektriciteit. Normaal kunnen we zelfstandig 3 dagen zonder elektriciteit, op onze zonne energie en gas. Maar er was niks, dus dan is de huishoud accu stuk. Een camper heeft 2 accu’s 1 voor de motor en 1 voor de elektriciteit voor het woongedeelte (huishoud accu, noem ik dit altijd). Op zich hoeft dit nog geen ramp te zijn, ware het niet, dat ik net de hele koelkast vol gegooid had met kaas en dergelijke. Gelukkig was deze nog koud en ik had nog wat ijsklonten, dus die kon ik nog weel redden. Maar het voor het zelfde geld, trekt deze accu ook nog de auto accu leeg… Dus spannend, morgenvroeg bij vertrek.

15 augustus

Slecht geslapen, sowieso op een parking slaap je iets onrustiger, dan op een camping. En spannend of de auto zou starten. Het moment van de waarheid… Gelukkig start de camper, en ik kan moet de koelbox die op de sigaretten aansteker ook loopt de koelkast redden. Dus we kunnen in ieder geval naar huis en de spullen zijn gered. Heerlijk home sweet home, na een heerlijke vakantie!