Maandag 19 februari 2024

Vandaag naar het ziekenhuis geweest om bloed te prikken en aansluitend een gesprek met de oncologisch verpleegkundige. Bloed is goed, dus groen licht voor de gifbeker voor morgen… En ik ben nog steeds moe, dus dat belooft wat! Ik had een heel vragenlijstje klaar voor haar, maar bovenaan stond: “kan je kijken waar mijn tumor is gebleven, want ik voel em niet meer.” Nu ben ik wel altijd de eeuwige optimist, en ik twijfel altijd aan mezelf. Dus ik dacht, ik vraag het maar, ik zal het wel mis hebben, just for sure… Maar zij kon em ook niet vinden, wel wat verhard weefsel en voor de rest was de borst soepel, dit vond ze toch wel heel opmerkelijk. De chemo doet in ieder geval wel goed zijn werk.

We waren gisteren door lieve vrienden uitgenodigd om samen ergens te gaan eten, wat echt gezellig was. Maar genoeg wijn gedronken en ook nog limoncello erop en erover. Maar geen resten in mijn bloed gevonden😊. En toen ik het terloops vroeg, over limosporen in mijn bloed, moest zij alleen lachen en gaf me groot gelijk, zolang het nog kan… En als ik de volgende reeks kuren nu zie, kan ik hierbij nu wel een beeld vormen.

En ze had nog meer deprimerend nieuws. Toen ik heel trots en blij vertelde dat ik nog mijn wimpers en wenkbrauwen had, zei ze, dat deze zo goed als zeker, bij de volgende kuur gaan verdwijnen. Nu was het al maandag, maar nu voelde het ook echt als maandag…

Als we naar de oncologie afdeling rijden, maken we gebruik van de speciale parkeerplaats en de aparte ingang van het ziekenhuis. Ik vind het wel humor, dat voordat we deze ingang oprijden, staan er altijd een groep rokende mensen bij het hek, net voor het bord “kankercentrum” en rookvrije omgeving. Hoe tegenstrijdig beeld wil je hebben..

Pilletjes voor morgen al klaar liggen, ook mijn grote vriend dexamethasol, grrrrr. Wordt weer een partijtje stuiterend in mijn bed liggen. Nu is de kuur 1 maal per 3 weken, maar de volgende kuur, vanaf begin april elke week chemo en dat 12 keer achter elkaar! En ja, ook met dexamethasol, elke week! Nou daar verheug ik me op ☹.  Maar laat ik maar eens 1 stap per keer nemen.

Ik ga nu voor het eerst weer naar een rotary bijeenkomst, verheug ik me op! Hopelijk overleeft mijn pruik het warme elkaar weer elkaar zien…