Woensdag 21 februari 2024
Toch nog wel nagedacht over de woorden van de oncologisch verpleegkundige… Eigenlijk ook raar, dat ik maar 1 keer de oncoloog zie in dit hele chemo proces(nog 14 te gaan!), die geheel protocollair loopt. Nu ben ik allergisch voor protocollen, maar dat terzijde. Ik vind, dat je altijd moet nadenken, wat er gebeurt. En als nu mijn knobbel al verdwenen is, waarom geen afspraak om te kijken, hoe het zich ontwikkelt en voortschrijdend inzicht kan toch nooit kwaad, toch? Volgens het protocol mag ik op 8 april een echo laten maken en geen contact met de behandeld arts…. Dat is wel heel lang wachten. Dus gisteren, voordat ik naar de dagbehandeling ging, eens mijn licht opgestoken bij het secretariaat van oncologie. Ik had al een briefje geschreven op de achterkant van een kaartje van Sans Oreille (en misschien lust hij ook wel wijn😊) Maar dat was niet nodig, ik kon gewoon een telefonisch consult vandaag krijgen, dat vind ik wel supersnel en ben echt blij mee!
Ik was gisteren, altijd overmoedig, alleen naar de chemo geweest. Ronald had een andere afspraak, waar hij op de fiets naar toe kon. Kom ik daar aan, op de parking, waar het echt altijd zoeken en wachten op een parkeerplaats is, parkeert er zo’n oud fiatje uit jaar stillekus, naast een bestelbus, lekker midden op de streep. Weg parkeerplaats ernaast. Ik was er helemaal klaar voor, om een vinnig, gratis sociaal parkeeradvies te geven, kruipen er 2 echt oude mensjes uit. Ook ik heb grenzen, en ik heb ze gewoon vriendelijk begroet. God weet, hoe ik ben op deze leeftijd, samen met Ronald….
Eenmaal bij de dagbehandeling aangekomen, waren mijn chemo’s niet in orde. Ik had er twee, waarvan 1 met een onduidelijke sticker (en deze is de meest gemene, daarom is ie ook rood gekleurd). Dan gaan alle superprotocollen in werking, ondanks dat mijn geboortedatum erop stond. En de andere, die was er nog niet… De apotheek had het druk. Speciaal, op zijn zachts gezegd. Dus langer wachten, tot de apotheek wel tijd heeft om het gifmengsel te maken…. Iemand die ervaring heeft met een ziekenhuis apotheek, weet dat geduld meer dan een schone zaak is daar… Inmiddels was ik al aangeprikt, gelukkig 1e lucky shot, maar ook deze verpleegkundige zei, dat ik moeilijk te prikken ben. Maar goed, dat ik mijn geluk in een glaasje wijn (en toffees) zoek i.p.v. the shots😊 Maar ik zit serieus te denken over een “picklijn”, want ik mag nog 13 keer een chemo halen. Een picklijn wordt in een ader geplaatst en dan kunnen ze meteen de chemo daarop aanprikken. Ga ik ook eens bespreken met de oncoloog.
Voor de rest, behalve extreme moeheid, fiets ik er nog steeds goed doorheen. Hoor wel andere verhalen, waar ik geen last van heb gelukkig, en mijn weegschaal ook niet helaas☹
Straks het telefonisch consult van de oncoloog, ben benieuwd!
❤️